woensdag 30 december 2009

Stress, wat doe je er aan?

De afspraak voor de eerste echo ligt vast, 20 januari om 12u30, zodat grote beer van zijn middagpauze kan profiteren om even mee te komen en te genieten!

Stress heb ik wel, niet te doen! Ik word boos op mijn eigen, maar dat helpt dus niet... Mijn buik rommelt en rammelt dat het een lieve lust is (nee, geen diarree of zo, maar echt krampen en afzien) Gelukkig kent grote beer dit al een beetje en 's morgens als hij opstaat voor de kindjes (wat een luxe toch die vent van mij), brengt hij een heerlijk kersenpittenkussentje zodat alles wat tot rust kan komen voor ik mij uit mijn bedje sleep. Ik ben gewoon al ontzettend moe en een dutje 's namiddags, samen met kleine Piet-Perluit is geen optie, maar een echte verplichting.

De vroedvrouw, bij de gynaecoloog, is de enige die mij een beetje tot rust heeft gebracht afgelopen dinsdag. Ze zei: "Kijk, dat jij super gestresseerd bent, dat begrijp ik volledig. Daar heb je zelfs alle recht op na de vorige 2 keer. Maar, de eerste 12 weken zijn erg belangrijk voor de ontwikkeling en daar is alle rust bij gebaat en daar kan enkel jij voor zorgen. Waarom zou het deze keer fout lopen? Er is nooit een reden gevonden en je bloedwaardes waren schitterend. Wij gaan er hier van uit dat jij gezond zwanger bent en je dit zo zal blijven. Geniet van alles en neem je rust, luister naar je lichaam en ga er van uit dat het deze keer wel allemaal goed komt. Niet denken aan doemscenario's maar aan alle goede dingen. Wij duimen hier voor jou en ik ben zeker dat iedereen in je omgeving dit ook doet. Als er iets is, mag je altijd bellen en al is het om wat te zagen, we luisteren!" (wat een schat hé!)
Sindsdien probeer ik er echt voor te gaan en niet meer te piekeren. Alleen 's nachts hebben mijn darmen dat nog niet goed begrepen. Lichaam en geest hangen samen, toch? Ik ga er nu ook van uit dat alles goed komt en durf stilletjes plannen te maken: Zal het er eentje of twee zijn? Wanneer worden die allerkleinste pietperluitje(s) verwacht? Wat zou hun geslacht zijn? Wat zal hun naam worden? Grote beer mocht hier tot gisteren gewoon niet over praten, maar nu laat ik het toch stilletjes toe. En, ik geniet er eigenlijk wel van... We zien wel hoe het loopt, maar waarom zou het bij ons niet eens goed mogen gaan?

Ondertussen genieten we van vakantie en slapen grote en kleine piet-perluit uit tot 8u30! Wat een luxe, anders zijn ze er altijd rond 6u30 - 7u! 's Avonds in bed lukt ook redelijk, ze zijn alleen stikop van het spelen, het feesten met overdadig eten en de donkere dagen, maar wie heeft daar nu geen last van?

Ik ga nog wat naaien (mijn ventje zijn broek eens wat inkorten en een broche à la Polkadotjes proberen maken: http://polkadotjes.blogspot.com/2009/12/broche.html )

PS: hoe ik zo'n link naar een andere blog of site moet maken zoals velen doen in hun blog, laten jullie mij dat eens weten? ik heb niet zoveel zin om het nu uit te zoeken en ik ben zeker dat het zoiets makkelijks is eenmaal je het weet. Ik heb nu zin om te naaien! Merci!

donderdag 24 december 2009

Allermooiste kerstcadeautje!

Snel snel nog een heerlijk berichtje voor we in onze kleren springen, mijn grote allerliefste beer oppikken op zijn werk en de lieve kleine piet-perluit oppikken bij oma, om rond 18u op het feestje te zijn in Deinze...

Ik ben absoluut en overduidelijk zwanger (zo vertelde de vroedvrouw mij!) De waarden in mijn bloed zijn erg goed: hcg (zwangerschapshormoon) in de 400 en oestrogenen meer dan 2000! Super super super! De vorige keren is het nog nooit zo goed geweest. Een goed voorteken?!

Wij leven op dit moment op een roze wolk!

Over 3 weken krijgen we onze eerste echo... een dag om naar uit te kijken!

Fijn kerstfeest allemaal en geniet van de volgende dagen!

dinsdag 22 december 2009

Rust in huis, nu ook nog in mijn hoofd...

Onze 2 piet-perluitjes zijn op logement, wat een stilte hier in huis! Ik werk deze dagen nog en heb volgende week vakantie (wat een luxe! Ik had nog enkele dagen verlof over en mijn collega's niet, aangezien er normaal slechts 1 van de 4 verlof kan nemen, had ik zomaar de keuze en dan weet ik het wel te kiezen natuurlijk!) Oma let op de kindjes, en daar genieten ze allemaal van (zowel de kindjes als oma en opa), ze zullen weer rotverwend worden... Maar dat mag natuurlijk wel, daar dienen grootouders toch voor? Het is vrij rustig op het werk, dus dat is ook weer een meevaller.

Ondertussen zit ik af te tellen naar donderdag. Gelukkig maar dat ik nog aan het werk ben, zo gaan de dagen tenminste sneller (en nee, ik blog nu niet van op het werk...) Ik heb last van mijn borsten, maar ja, dat kan misschien ook een teken zijn van de aankomende menstruatie, alhoewel het nu al een paar dagen is dat ik last heb en dat is toch wat lang? En ik ben moe, maar dat kan ook weer de tijd van het jaar zijn en de medicatie die ik nu moet innemen die moeheid als bijwerking heeft. Bij elk "pijntje" denk ik: "ja, zie je wel, daar komt mijn menstruatie aan" Pfff, ik weet het allemaal niet meer... Een mens beeldt zich vanalles in, enerzijds om je te beschermen en anderzijds om toch te kunnen blijven hopen. 2 weken duren lang.

PS: ik probeer te bloggen, donderdag, al is het maar heel kort. Maar ik kan niks beloven, gezien het feestje waar we verwacht zijn om 18u en dat dat zo'n 1,5 à 2u rijden is van hieruit...

donderdag 17 december 2009

Brrrr

Het is koud, erg koud. Brrr, ik vind het maar niks. De enige manier om mij op te warmen is 's avonds een heerlijke douche (eigenlijk zou ik de ganse dag willen profiteren van de warme waterstralen, maar da's niet zo goed voor mijn vel, onze energiefactuur en nog minder voor het milieu!) Grote Piet-Perluit kijkt wel honderd keer naar buiten om te checken of het al aan het sneeuwen is, maar nog niks tot nu toe (wat ik zelf wel erg fijn vind...) Ik heb maar gezwegen over het feit dat het vermoedelijk al sneeuwt bij Moetje en Vake (mijn ouders), en zijn tantes, die wonen allemaal in Oost-Vlaanderen. Nu ja, dit is natuurlijk stukken beter dan vorige week, toen het alleen maar regende en miezerde!

Mijn plannen voor vandaag? Lekker rustig aan doen (want dat was ik helemaal vergeten gisteren) én de kerstboom opzetten én kerstkaartjes schrijven én naaien én .... Tja, ik zal keuzes moeten maken en enkel dat eerste is grote prioriteit voor mij vandaag! We zien dus wel wat het wordt.

zondag 13 december 2009

1 of 2?

Ja! We zijn weer een stapje verder: het aftellen is begonnen!

Gisteren mochten we terug naar het ziekenhuis voor de terugplaatsing. Van de 19 embryo's bleken er uiteindelijk 7 van prima kwaliteit (dat heeft grote beer prima gedaan!). Daarop zegt mijn gynaecoloog: "Wel, dan plaatsen we er vandaag 2 terug en gaan er 5 in de diepvries, oke?" Daar zit ik dan, een beetje verbouwereerd... 2 terugplaatsen? Dan betekent dat dat ik eventueel een 2-ling krijg? Grote beer ziet dit onmiddellijk zitten: "Ja, da's prima, we hebben altijd gezegd dat we 3 of 4 kinderen willen, dus als ze het allebei zouden halen, dan is ons gezin compleet en moeten we niet meer twijfelen of we voor een 4de kind gaan of niet"

Zo werd dat dus zomaar beslist... en nu heb ik 2 kleine embryootjes van prima kwaliteit in mijn baarmoeder die hard hun best doen zich in te nestelen en zich thuis te voelen voor de volgende 9 maanden... Er gaat vanalles door mijn hoofd: geen idee of dit de goede keuze was? Ik heb mij al helemaal aangepast, moet ik eerlijk zeggen en eigenlijk hoop ik al dat het er 2 zullen zijn en dat alles goed gaat: onze 2 piet-perluitjes uit Afrika zijn ook met 2 gekomen, dus mogen deze biologische kindjes toch ook met 2 komen?

De 24ste december mag ik bloed laten prikken, dan weet ik of ik zwanger ben. Als dit positief is (duimen he!) weet ik een 2-tal weken later of het er eentje of 2 worden...

maandag 7 december 2009

oogst

Vanmorgen om 7u in het ziekenhuis (eerlijkheidshalve moet ik 7u15 zeggen aangezien grote beer niet zo goed uit z'n bedje raakt en toen we toch onderweg waren, ontdekte dat z'n gsm nog thuis lag en ze hem natuurlijk net vandaag van z'n werk moesten kunnen bereiken en we dus nog moesten omkeren...) Maar, om 7u dus, werden we daar verwacht, nuchter (allee, ik dan, grote beer doet dan voor het gemak mee want voor een ontbijt had hij geen tijd...) Ik kreeg er een kamertje toegewezen waar ik een spuitje Dormicum (om lekker te soezen) en half spuitje Dolantin (tegen de pijn, waarom geen ganse?!?) in mijn bil kreeg. Een "mooi" kleedje aan, een infuusje in de hand geprikt en op naar de pick up! Brrrr....

Maar, het viel mee! Het deed pijn, ja, en er zijn 2 eicelletjes blijven zitten omdat hij er niet aankon gezien ze op die slechte (en erg pijnlijke bij aanraking) eierstok zaten. Maar... er zijn wel 19 eicelletjes geoogst, lees het goed: 19! Ik ben dus super content! (ondertussen ben ik thuis en hang wat op de bank, met een pijnstiller is het wel te doen en grote beer heeft beloofd "springende" kindjes van mijn buik af te houden)

Nu maar hopen dat grote beer genoeg flinke "zwemmers" afgeleverd heeft ;-)

Zaterdag wordt er 1-tje teruggeplaatst en de rest gaat de diepvries in (allée, die die geslaagd zijn voor de test) Als ik goed tel, weet ik net de 24ste of ik zwanger ben of niet (eigenlijk pas de 26ste, maar dan logeren we bij mijn ouders in Oost-Vlaanderen, hopelijk kan ik dus al testen de 24ste...) Dat zou een mooi kerstcadeautje zijn!

zondag 6 december 2009

Total Loss

Vrijdag avond krijg ik rond 17u telefoon van grote beer met vervelend nieuws: "Ik heb een auto-ongeluk gehad! Mijn auto ziet er "per total" uit (of hoe schrijf je zoiets? Dit wordt altijd gezegd, maar ja, hoe dat je het moet schrijven, weet ik niet...) en de politie is verwittigd. Ik heb niks, de andere ook niet, maar wat moet ik nu doen?"

Hij blijkt niet zo ver van huis te zijn (een paar km) en lijkt de "kluts" helemaal kwijt, je zou van minder. Oma is nog bij ons thuis en wil gerust op de kinderen letten, ik er naar toe.
Amai... wat een geluk dat hij inderdaad niks heeft! De man die tegen hem reed, heeft ook niks. Ze hebben allebei een enorme beschermengel want beide auto's zijn enorm gedeukt! Mijn eigen grote beer is niet in fout, dat is snel duidelijk, maar de jonge gast met de sportwagen (en een typisch petje, wat een cliché) reed te snel de bocht in. Je mag 70km per uur op die weg, maar het is een erge kronkelweg en het had geregend... Dan weet je wel beter niet? Hij verklaarde zelf 75km/u door die bocht te rijden, maar zelfs al het droog is, rij ik er in de bochten niet zo snel (en ik ken de weg vrij goed, dus rij er vlotjes door...)
Even een uitlegje proberen doen over wat er dan eigenlijk precies gebeurde: Grote beer reed op zijn wegdek (ook wel niet érg traag, hem kennende, maar toch ook niet té snel bij dit weer, hem kennende) en er reed vlak voor hem nog iemand. Plots kwam een tegenligger uit de bocht van links aan gesneld, die verloor blijkbaar de controle over het stuur. Hij ontweek op het nippertje de persoon die voor grote beer reed en wou daarna zijn reisweg corrigeren maar corrigeerde te veel en vloog met zijn neus tegen de bestuurdskant van grote beer zijn wagen (hij schuurde van het voorste wiel van grote beer z'n auto tot het achterste wiel tegen hem aan en schoof weer verder) Daardoor werd grote beer met de passagierskant tegen een verkeersbord gegooid en 'parkeerde' aan de overkant van de weg, op de parking van een restaurant. De tegenligger kwam tot stilstand aan de andere kant van de weg, met zijn neus tegen een inrijpoort en een huis aan...
Onze auto is vermoedelijk total loss... Net nu onze andere auto, een Citroën Berlingo van het jaar 1998 het door slijtage opgegeven heeft en we aan het wachten zijn op onze nieuwe... (die 5 minuten voor we gesleept aankwamen in onze vaste garage, aankwam in diezelfde garage, we hadden een iets andere kennismaking in gedachten)
Dat valt toch tegen in onze portemonee... Dringend op zoek naar een tweedehandsje, wordt dat (is de garagist mee bezig, want wij waren erg content van onze Renault Clio!)

Maar ze hebben niks! Die 2 mannen! En daarom ben ik ook wel heel erg blij!

PS: Duimen jullie allemaal morgen voor een goede (en veilige) oogst? Daarmee bedoel ik veel eicelletjes en een probleemloze pick up... Ik ben toch een beetje bang, moet ik eerlijk zeggen. Het zal wel loslopen, niet? De laatste echo zag er veelbelovend uit met zo'n 10-12 eicelletjes!