vrije dag

Vandaag mijn wekelijks vrije dagje gehad, normaal gezien een bron van rust: lekker fijne dingen doen met kleine Piet-Perluit (die dan niet naar haar allerliefste onthaalmoeder Gerry gaat) en tijdens haar middagdut wat tijd voor mezelf om wat te naaien of te lezen. Vandaag niks van dit alles...

Het begon deze morgen al: het gordijn in onze slaapkamer besloot tegen te werken en weigert nog open te gaan, gevolg: ook het raam kan niet meer open! Ik laat het raam graag de ganse dag open, lekker frisse lucht! (neen, kleine en grote dieven, dit is geen goede toegangsweg tot ons huis. Wij slapen namelijk aan de straatkant en met nauwlettende overburen, zal het binnenkomen via deze weg vrijwel onmogelijk zijn, bovendien wonen we langs een nogal druk bereden weg...) Maar ja, dat is dus momenteel geen optie meer... Of ik "trok" het gordijn in al mijn colere van de muur? maar dan moeten wij deze nacht zonder gordijn slapen en aangezien de zon vrij vroeg wakker is in deze tijd van het jaar (wij slapen bovendien aan de oostkant) en ons raam nogal laag komt in onze slaapkamer heeft grote beer mij vriendelijk maar toch vrij duidelijk verzocht dit niet te doen.
Dan maar op zoek naar een nieuw en stevig slaapkamer gordijn... Eerst grote piet-perluit afgezet op kamp en toen naar de "gordijnen-winkel" (ja, hoe noem je anders zoiets?) Had blijkbaar gans de gemeente net besloten nieuwe gordijnen te kopen! Aangezien uitstel geen optie was, dan maar samen met kleine piet-perluit (die eigenlijk erg flink was en fijn speelde op de 3 trapjes die de winkel telt) wachten gedurende een uur... Daarna wat uitleg gekregen en naar huis met de staalkaart, om tot de conclusie te komen dat zo'n rolgordijntje niet in felle kleuren bestaat (mensen die ons goed kennen, weten dat alles hier een fel kleurtje krijgt, kwestie om wat vrolijkheid uit te stralen), dus dan maar gewoon wit gekozen. Daarna terug naar de winkel, want ik wou zo snel mogelijk bestellen. We gaan nog zo'n 3 weken moeten wachten, maar krijgen dan wel een verduisterend gordijn! (waar het nu zo'n dun flut-stofje is waar alle licht doorheen komt) Zo verloopt je voormiddag net iets anders dan dat je in gedachten had...

Deze namiddag kleine piet-perluit toch onverwacht moeten afzetten bij haar onthaalmoeder, ik moest namelijk naar de ikea voor mijn werk.
Normaal kwamen ze enkele praktijkruimtes en de gang op het werk schilderen in de loop van de maand oktober, nu was er onverwacht een klant die had afgebeld en maandag kwam de vraag van de verver of ze deze week mochten komen. Het is altijd fijn natuurlijk als zoiets sneller gebeurt dan verwacht, maar het brengt ook heel wat werk mee. Mijn ruimte mocht namelijk opnieuw worden ingericht. Ik had al langer wat budget gekregen hiervoor, maar het was er nog niet van gekomen. Ik had alles al lang uitgezocht en wist hoe ik het wou, maar de echte stap had ik nog niet gezet. Nu was dus het moment: Mijn ruimte zo goed als volledig leeg maken en nieuwe meubels installeren! Toch wel fijn hé.
Het installeren kan nu pas beginnen, maar de aankopen zijn reeds gebeurd (dankjewel grote beer voor het regelen van een namiddagje vrij zodat je mee kon!) Nog heel wat drukte te verwachten op het werk de volgende dagen en week, want het gewone werk moet gewoon verder gaan en het inrichten moet tussendoor gebeuren (gelukkig zijn er collega's op verlof zodat ik even hun ruimte kan gebruiken om consultaties te houden! Anderzijds betekent dat natuurlijk ook drukkere consultaties voor mij en minder tijd om te "prutsen" in mijn praktijkruimte)

Vanavond dan maar volop relaxen. We hebben een avondje rust in huis met enkel kleine piet-perluit thuis die geniet van het alleen spelen met haar poppen zonder dat grote piet-perluit haar komt storen. Grote piet-perluit is namelijk bij een vriendje aan het logeren, hij zal zeker ook aan het genieten zijn!

en straks gewoon op tijd mijn bedje in... (ik doe mijn best, want hier is altijd wel nog iets wat ik nog wil doen)

Druk druk druk

Druk druk druk, en vandaag plots wat tijd... Tja, op zo'n dag val ik stil want eigenlijk moet dan vanalles en kom ik toch nergens toe omdat ik geen zin heb om met iets te beginnen. Toch maar koffers beginnen pakken om op reis te gaan, niet? Nog anderhalve week en we zijn weg, maar volgende week wordt nog véél drukker dan deze week (2 van de 4 collega's in verlof en nu slechts 1 afwezige), dus moet ik nu gewoon beginnnen. Wij gaan kamperen en hebben meer nodig dan wat kleren, bovendien is grote beer niet zo goed in alle dingen netjes verzamelen/klasseren (bijeen gegooid is toch ook goed?) en dan jaag ik mij daar weer in op. Pffff, wat ben ik weer zot bezig...

Nu ik dit schrijf, krijg ik de vakantiekriebels toch echt te pakken en wat is een mooiere voorbereiding dan alle spullen verzamelen? toch maar lekker beginnen (over een uurtje of zo...)

vlak voor het slapen gaan

Zoals de meeste mama's heb ik 's avonds zo'n moment waarop ik altijd even mag beseffen hoe gelukkig ik ben... Dat is het moment waarop ik de kamer van mijn 2 liefste schatten binnen stap, vlak voor ik zelf ga slapen.

Ik vermoed dat alle mama's wel even checken of hun kroost lekker slaapt en alles oké is voor ze zelf hun bed in kruipen. Wel, dát moment is voor mij altijd weer even genieten.
Helemaal ontspannen liggen ze daar dan: uitgestrekt met de armen en benen op hun rug, lekker snurkend of heerlijk in een bolletje gerold. Kleine Piet-Perluit haar knuffel (een kinderzakdoekje van Micky Mouse of Pooh beer en "Kojeke"= Knorretje) ligt dicht bij haar, de duim in haar mondje. Grote Piet-Perluit heeft zo'n knuffel niet nodig, als hij gaat slapen wil hij er graag 1, diegene die die dag zijn favoriet was, maar als ik dan ga kijken is die meestal ergens op de grond verzeild geraakt. Ze liggen allebei bovenop of naast hun dekbed en toch hebben ze het altijd lekker warm als ik nog even aan hun voetjes voel. Hoe doen ze het toch? Mama kruipt altijd diep onder de deken, anders heeft ze het koud.
Ik geef ze allebei nog een kusje en ga soms (als ik niet té lang vanalles en nog wat heb gedaan beneden en dus op tijd mijn eigen bed in zal raken) nog even zitten in de zetel die tussen hun bedjes in staat. Even genietend luisteren naar hun diepe slaapademhaling, genieten van de rust die die 2 kleine lijfjes uitstralen.

Wat kan een mama toch élke dag weer haar dag gelukkig afsluiten!

Starten...

Zomaar beginnen bloggen, vind ik best moeilijk. Nu ja, voor alles moet er eens een eerste keer zijn.

De blog-kriebel zit al langer van binnen te kriebelen. Sinds een jaartje lees ik hier en daar een blogje, maar sinds ik www.demamablogs.blogspot.com ontdekte, was er geen houden meer aan. Ik geniet er van om blogs van andere mama's te lezen. Wat steken hun kleine spruiten allemaal uit? Wat houdt (jonge) mama's bezig? Sommigen zijn erg goed in schrijven, ze schrijven vaak en soms lange mooie verhalen. Zo schrijven, dat kan ik niet, daar heb ik niet genoeg 'literaire kaas' van gegeten. Ik heb niet de intentie om elke dag te schrijven (onze dagelijkse beslommeringen zijn niet altijd de moeite om te noteren vind ik), maar om af en toe eens iets te bloggen. Iets dat me bezig houdt, iets waar ik van genoten heb, iets dat mij even heeft doen stilstaan. (Nu ja, wie weet ga ik plots wél elke dag bloggen, maar dat zien we dan wel weer!)

Tja, ik zie wel wat het wordt!