busje

Een groot gezin heeft een grote wagen nodig. Mensen bekijken ons nogal eens als we iedereen aan het "uitladen" zijn. 2 kinderen met een prachtig chocoladevel en een tweeling... Wij rijden dus met een "busje" zoals onze kinderen zeggen. Een O.pel V.ivaro met 9 zitplaatsen. Het is een zalige auto: hij rijdt goed, je hebt een goed zicht op de weg, er is plaats voor de kinderen en nog een aantal vriendjes die mee komen spelen na school, en er is nog lekker veel ruimte in de koffer. Helaas wel niet zo goed voor het milieu...

Nu het vriest is er wel 1 groot minpunt: onze schuifdeur vriest dicht! Zeker nu het tot -9°C gaat 's morgens. Daar sta je dan, vlak voor je naar school moet vertrekken (al op het laatste nippertje natuurlijk, zo zijn we wel...) De schuifdeur is onmogelijk te openen. Enkel de 2 deuren vooraan gaan open! Iedereen wordt dan maar langs voor ingeladen, over de zetels heen getild en in zijn/haar stoeltje gezet. Er zijn 3 zitplaatsen vooraan, plaats om makkelijk naar achter te raken is er niet. Een beetje acrobatie is nodig. Pffff.... Gelukkig hielp grote broer, die natuurlijk zelf tussen de zetels door naar achter kon kruipen. In anderhalf jaar tijd zijn mijn armspieren al behoorlijk verstevigd nu ik regelmatig 2 prutsen tegelijk optil, dat kwam van pas!

Deze morgen lukte het beter, dankzij de goede laag vaseline die we aan de binnenzijde van de deur aanbrachten gisterenavond. Ik moest nog goed trekken, maar de deur ging toch open. Wie had ooit gedacht dat vaseline nog echt nuttig zou zijn?