Stress, wat doe je er aan?

De afspraak voor de eerste echo ligt vast, 20 januari om 12u30, zodat grote beer van zijn middagpauze kan profiteren om even mee te komen en te genieten!

Stress heb ik wel, niet te doen! Ik word boos op mijn eigen, maar dat helpt dus niet... Mijn buik rommelt en rammelt dat het een lieve lust is (nee, geen diarree of zo, maar echt krampen en afzien) Gelukkig kent grote beer dit al een beetje en 's morgens als hij opstaat voor de kindjes (wat een luxe toch die vent van mij), brengt hij een heerlijk kersenpittenkussentje zodat alles wat tot rust kan komen voor ik mij uit mijn bedje sleep. Ik ben gewoon al ontzettend moe en een dutje 's namiddags, samen met kleine Piet-Perluit is geen optie, maar een echte verplichting.

De vroedvrouw, bij de gynaecoloog, is de enige die mij een beetje tot rust heeft gebracht afgelopen dinsdag. Ze zei: "Kijk, dat jij super gestresseerd bent, dat begrijp ik volledig. Daar heb je zelfs alle recht op na de vorige 2 keer. Maar, de eerste 12 weken zijn erg belangrijk voor de ontwikkeling en daar is alle rust bij gebaat en daar kan enkel jij voor zorgen. Waarom zou het deze keer fout lopen? Er is nooit een reden gevonden en je bloedwaardes waren schitterend. Wij gaan er hier van uit dat jij gezond zwanger bent en je dit zo zal blijven. Geniet van alles en neem je rust, luister naar je lichaam en ga er van uit dat het deze keer wel allemaal goed komt. Niet denken aan doemscenario's maar aan alle goede dingen. Wij duimen hier voor jou en ik ben zeker dat iedereen in je omgeving dit ook doet. Als er iets is, mag je altijd bellen en al is het om wat te zagen, we luisteren!" (wat een schat hé!)
Sindsdien probeer ik er echt voor te gaan en niet meer te piekeren. Alleen 's nachts hebben mijn darmen dat nog niet goed begrepen. Lichaam en geest hangen samen, toch? Ik ga er nu ook van uit dat alles goed komt en durf stilletjes plannen te maken: Zal het er eentje of twee zijn? Wanneer worden die allerkleinste pietperluitje(s) verwacht? Wat zou hun geslacht zijn? Wat zal hun naam worden? Grote beer mocht hier tot gisteren gewoon niet over praten, maar nu laat ik het toch stilletjes toe. En, ik geniet er eigenlijk wel van... We zien wel hoe het loopt, maar waarom zou het bij ons niet eens goed mogen gaan?

Ondertussen genieten we van vakantie en slapen grote en kleine piet-perluit uit tot 8u30! Wat een luxe, anders zijn ze er altijd rond 6u30 - 7u! 's Avonds in bed lukt ook redelijk, ze zijn alleen stikop van het spelen, het feesten met overdadig eten en de donkere dagen, maar wie heeft daar nu geen last van?

Ik ga nog wat naaien (mijn ventje zijn broek eens wat inkorten en een broche à la Polkadotjes proberen maken: http://polkadotjes.blogspot.com/2009/12/broche.html )

PS: hoe ik zo'n link naar een andere blog of site moet maken zoals velen doen in hun blog, laten jullie mij dat eens weten? ik heb niet zoveel zin om het nu uit te zoeken en ik ben zeker dat het zoiets makkelijks is eenmaal je het weet. Ik heb nu zin om te naaien! Merci!

Verlof!

Het viel allemaal mee afgelopen vrijdag! De gynaecoloog heeft moeten prikken, want er zat nog 1 cyste (ik had toen nog geen menstruatie gehad, nu wel natuurlijk...), maar echt pijn deed het niet! Wonderlijk hoe ze dat kunnen met slechts het beeld van de echo en 1 (lange) naald. Ik zie de pick up weer een beetje zitten! (ze zeiden jammer genoeg wel dat dat meer zal pijn doen)

Deze week hebben we vrijaf, grote beer en ik. We hadden ons verlof gepland rond de vermoedelijke pick-up datum. Maar gezien alles wat langzamer is gegaan dan verwacht, hebben we nu echt een weekje vrij! Tja, de pick up en terugplaatsing zal dan gewoon ziekenverlof worden (wat ik natuurlijk niet echt heb als zelfstandige...)
Vandaag speelden we Sint en gingen we op zoektocht naar cadeautjes voor onze 2 piet-perluiten, morgen gaan we een dagje naar Maastricht om onze garderobe wat uit te breiden en een 4-tal kerstcadeautjes te zoeken. Woensdag laat ik nog eens bloed prikken en rommelen we wat in huis én gaan we lekker lezen en naaien. Onze lieve schatten gaan ondertussen gewoon naar school en de onthaalmoeder, zo zorgen we dat we ook eens wat tijd hebben voor onszelf! Vrijdag doen we iets fijn met de kids dankzij een Bongo-bon die ik begin dit jaar kreeg. Heeft iemand nog een idee voor donderdag?

mijmeren over ons fijn verlof

We zijn weer thuis (al zo'n anderhalve week hoor) en weer volop aan het werk.
Het ging allemaal veel te snel! Ons verlof was echt fijn. De kinderen hebben fijn gespeeld, we hebben mooie uitstappen gedaan, er was zonnig weer zonder echt te heet te zijn, we hebben goed uitgeslapen, we zijn lekker uit gaan eten en hebben zelf ook heerlijk gekookt (al zeg ik het zelf ;-) : wat wil een mens nog meer? (wat rust op de camping 's avonds en 's nachts... Parisiens kunnen rumoerig zijn en hebben niet veel respect voor anderen blijkbaar. Nu, dat was alles wat tegen viel op vakantie, dus daar kunnen en mogen we niet over zeuren)

We gingen, voor zij die het nog niet weten, naar het zuiden van Bretagne in Frankrijk. Een absolute aanrader voor iedereen, maar nog meer voor gezinnen met kleine kinderen. De zee (met zandstrand!) was namelijk op zo'n 5 minuutjes rijden van de camping en bij eb vormden er zich grote poelen van zo'n 15cm diep: super voor de kinderen!
Kleine Piet-Perluit ontdekte eerst de grote "zandbak" (het strand) en pas na een half uurtje spelen met haar schepjes ook het enorme "zwembad" (de zee), je moest haar oogjes zien! "Mama, kom!" en daar ging ze, naar de zee... (toch maar snel een zwempamper aangetrokken, en dat was nodig want ze ging onmiddellijk liggen in het water en er doorheen rennen) Het is een echte waterrat als het om een "bad" in al z'n facetten gaat (een douche en het bijhorende gespetter in haar oogjes, vindt ze maar niks) Grote Piet-Perluit heeft gezwommen en stapels schelpen verzameld, maar zijn grootste passie werd vliegeren! Jammer genoeg (voor hem, gelukkig voor ons) was er niet altijd genoeg wind.
Grote Piet-Perluit zagen we op de camping minder en minder naar mate de vakantie vorderde: fietsen en steppen in alsmaar grotere lussen! Kleine Piet-Perluit besloot op het einde alleen naar de speeltuin te vertrekken, op haar fietsje, "ikke peetuin, dada mama!". Gelukkig kondigde ze het aan, zodat we haar op tijd konden tegen houden. Ik vind haar toch nog net iets te jong om alleen op pad te gaan (ze werd 2 op vakantie! De speel-kookpotjes en pannetjes op vakantie en het speel-keukentje bij thuiskomst waren een groot succes!)

Terwijl ik dit schrijf, ben ik nog aan het nagenieten... dus was het in orde he! Voor herhaling vatbaar!

Druk druk druk

Druk druk druk, en vandaag plots wat tijd... Tja, op zo'n dag val ik stil want eigenlijk moet dan vanalles en kom ik toch nergens toe omdat ik geen zin heb om met iets te beginnen. Toch maar koffers beginnen pakken om op reis te gaan, niet? Nog anderhalve week en we zijn weg, maar volgende week wordt nog véél drukker dan deze week (2 van de 4 collega's in verlof en nu slechts 1 afwezige), dus moet ik nu gewoon beginnnen. Wij gaan kamperen en hebben meer nodig dan wat kleren, bovendien is grote beer niet zo goed in alle dingen netjes verzamelen/klasseren (bijeen gegooid is toch ook goed?) en dan jaag ik mij daar weer in op. Pffff, wat ben ik weer zot bezig...

Nu ik dit schrijf, krijg ik de vakantiekriebels toch echt te pakken en wat is een mooiere voorbereiding dan alle spullen verzamelen? toch maar lekker beginnen (over een uurtje of zo...)