2 kleine schatten!

Schaamrood op mijn wangen... ja ik leef nog! maar ik vind gewoon geen tijd om te bloggen, laat staan om andere blogs te volgen...

Alles gaat goed hier! Het is ontzettend druk, maar dat had ik niet anders verwacht. De 2 kleine schatten doen het super en komen heerlijk bij! A.yko woog vorige donderdag 3,7kg en B.riek al 3,3kg. Borstvoeding blijkt dus voldoende voedzaam voor allebei en ik hoop hen dit nog even te kunnen geven. Ik zie wel hoe lang dit nog lukt. 's Nachts lukt het ook allemaal vrij goed, ik geef de laatste voeding rond 23u, daarna maken ze mij wakker rond 2-3u en opnieuw rond 6u. Overdag is er geen uur op vast te pinnen. Tja, borstvoeding is voeding op vraag en ik voel mij daar goed bij! Soms eten ze samen, soms apart. Als ze apart eten ben ik wel veel langer bezig, maar dan krijgen ze even "privé" aandacht en daar hebben ze ook recht op.

Het zijn duidelijk 2 aparte individuen.
B.riek is een rustig kereltje dat alles heel bedachtzaam opneemt met zijn grote, heldere oogjes. Hij zou het liefst de ganse dag in zijn wipper liggen/zitten om alles te bestuderen. Hij wordt daar natuurlijk erg moe van en vaak zelfs oververmoeid zodat hij daarna niet kan slapen. De enige manier is dan met hem rondlopen, op de arm of in de draagdoek en na de volgende voeding ligt hij dan ook onmiddellijk in slaap.
A.yko is een actieve meid die niet graag stil ligt. Ze lacht erg veel (al is dat nog reflexmatig, vermoed ik) en brabbelt sinds enkele dagen, heerlijk om naar te luisteren! Het is een stevige meid die al erg goed haar hoofdje recht kan houden. Ze heeft veel last van buikkrampjes en kan dan echt afzien: huilen, brullen en ook heel zielig gesnik. Dit begint een uurtje na het eten en duurt dan tot de volgende voeding. Ze geeft ook erg veel terug na het eten, maar lijkt daar geen last van te hebben. Gisteren gingen we naar de osteopaat, hopelijk helpt het! Vandaag heeft ze toch nog geen last gehad en dat is al een overwinning voor haar en mij.

Je ziet, het gaat hier goed! Elke dag is anders en toch weer niet. Ik zou graag wat vaker kunnen bloggen/mailen/internetten, maar dat lukt nog niet (alhoewel, gisteren lukte het en vandaag blijkbaar ook weer, zou er een nieuwe fase aangebroken zijn?) Ach, dit is even een drukke periode in mijn leven en er komt wel een moment dat ik weer wat meer tijd heb voor mezelf. Vermoedelijk zal ik dan de fase waarin mijn schatten zo klein zijn heel hard missen... (mijn zwangerschapsperiode mis ik eigenlijk niet)

Kleine piet-perluit (zij heet m.i.t.u, voor de grote nieuwsgierigen) is momenteel wat agressief (bijten, schoppen, slaan), zowel op school als thuis. Enkel bij de onthaalmoeder is ze echt zichzelf. We hebben dan ook besloten dat ze geen ganse dagen meer naar school gaat, maar terug halve dagen. Zo kan ze weer wat tot rust komen. Je plekje als jongste afstaan is namelijk niet zo evident!
Ze is ontzettende lief voor A.yko en B.riek! Ze geeft hen hun tuutje en ze zou ze continu kusjes geven. Als ze huilen, komt ze het mij steeds vertellen (ook al sta ik naast haar...) en 'vertaalt' hun gehuil. "mama, B.riek/A.yko doet hap-hap hoor, hij heeft honger!" of "oei, oei, doet je buikje pijn? Dat is niet fijn"

Grote piet-perluit (hij heet t.a.m.i.r.a.t) is de lieve grote broer zoals we hem kennen. Heel zacht en zorgzaam voor zijn broer en zusjes, hij staat altijd klaar om een liedje te zingen (al is zijn zangtalent niet erg goed...) als ze huilen. Hij zou hen beschermen tegen de ganse wereld, als het nodig is!

(zo nu kennen jullie de namen van die 2 grote schatten, vanaf morgen heten ze hier weer grote en kleine piet-perluit hoor)