busje

Een groot gezin heeft een grote wagen nodig. Mensen bekijken ons nogal eens als we iedereen aan het "uitladen" zijn. 2 kinderen met een prachtig chocoladevel en een tweeling... Wij rijden dus met een "busje" zoals onze kinderen zeggen. Een O.pel V.ivaro met 9 zitplaatsen. Het is een zalige auto: hij rijdt goed, je hebt een goed zicht op de weg, er is plaats voor de kinderen en nog een aantal vriendjes die mee komen spelen na school, en er is nog lekker veel ruimte in de koffer. Helaas wel niet zo goed voor het milieu...

Nu het vriest is er wel 1 groot minpunt: onze schuifdeur vriest dicht! Zeker nu het tot -9°C gaat 's morgens. Daar sta je dan, vlak voor je naar school moet vertrekken (al op het laatste nippertje natuurlijk, zo zijn we wel...) De schuifdeur is onmogelijk te openen. Enkel de 2 deuren vooraan gaan open! Iedereen wordt dan maar langs voor ingeladen, over de zetels heen getild en in zijn/haar stoeltje gezet. Er zijn 3 zitplaatsen vooraan, plaats om makkelijk naar achter te raken is er niet. Een beetje acrobatie is nodig. Pffff.... Gelukkig hielp grote broer, die natuurlijk zelf tussen de zetels door naar achter kon kruipen. In anderhalf jaar tijd zijn mijn armspieren al behoorlijk verstevigd nu ik regelmatig 2 prutsen tegelijk optil, dat kwam van pas!

Deze morgen lukte het beter, dankzij de goede laag vaseline die we aan de binnenzijde van de deur aanbrachten gisterenavond. Ik moest nog goed trekken, maar de deur ging toch open. Wie had ooit gedacht dat vaseline nog echt nuttig zou zijn?

aftellen

Ik ben het een beetje beu... Ik wil heel graag het doel van 37 weken halen, begrijp mij niet verkeerd, maar ik ben het toch allemaal een beetje beu.

Ik zou zo graag lekker rond springen en genieten van de zomer! Lekker terrasjes doen, fietstochtjes maken in de zon, met de kinderen de speeltuin onveilig maken, heerlijk op reis gaan met de tent,... niks van: verplichte rust op de zetel of in bed (jaja, ik ben nu al liggend op mijn zij aan het tokkelen op de laptop) Ik hou me alsmaar voor: "Het is voor het goede doel! Blijven liggen jij!" Maar ik moet eerlijk zijn, ik stel me mijn zomers meestal net iets anders voor. We hopen hier dan ook op een heerlijke nazomer en 2 rustige baby's, zodat we nog kunnen gaan wandelen en lekker genieten op terrasjes terwijl we naar de kids kijken op de speeltuin.
De vakantie van grote beer ziet er dus ook net iets anders uit met een partner die verplichte platte rust houdt, hij had dan ook een onvoldaan gevoel gisteren avond na zijn weekje verlof en ik kon hem geen ongelijk geven... Vanaf ik 37 weken zwanger ben, heeft hij nog 2 weekjes verlof op staan én er komen nog 10 dagen vaderschapsverlof voor hem aan, ik gok dat het dan allemaal nét iets drukker zal zijn hier thuis! Net dan, eind aug/begin sept heeft hij eigenlijk veel minder tijd voor verlof wegens drukte op het werk. Het leven kan toch "gecompliceerd" zijn...

En toch, we gaan er voor! Nog 2 weekjes...

Brrrr

Het is koud, erg koud. Brrr, ik vind het maar niks. De enige manier om mij op te warmen is 's avonds een heerlijke douche (eigenlijk zou ik de ganse dag willen profiteren van de warme waterstralen, maar da's niet zo goed voor mijn vel, onze energiefactuur en nog minder voor het milieu!) Grote Piet-Perluit kijkt wel honderd keer naar buiten om te checken of het al aan het sneeuwen is, maar nog niks tot nu toe (wat ik zelf wel erg fijn vind...) Ik heb maar gezwegen over het feit dat het vermoedelijk al sneeuwt bij Moetje en Vake (mijn ouders), en zijn tantes, die wonen allemaal in Oost-Vlaanderen. Nu ja, dit is natuurlijk stukken beter dan vorige week, toen het alleen maar regende en miezerde!

Mijn plannen voor vandaag? Lekker rustig aan doen (want dat was ik helemaal vergeten gisteren) én de kerstboom opzetten én kerstkaartjes schrijven én naaien én .... Tja, ik zal keuzes moeten maken en enkel dat eerste is grote prioriteit voor mij vandaag! We zien dus wel wat het wordt.