Ik ben er weer

Ik krijg weer zin om te bloggen, het kriebelt weer... Ik heb het gevoel weer wat meer tijd te hebben voor alles en iedereen, maar vooral voor mezelf. Ik ben niet elke dag meer moe en zit goed in mijn vel! Ik ben alweer aan het naaien en heb 's avonds energie om iets anders te doen dan in de zetel hangen en in slaap vallen. Helaas was bloggen tot nu toe nog niet gelukt. Nu we een nieuwe laptop hebben en ik overal in huis kan zitten bloggen, wordt het echt tijd!

We hebben hier ondertussen 4 heerlijke kinderen rondlopen in huis (alhoewel lopen... B.riek zet maximaal 3 stappen na elkaar ;-)) Het zijn 4 schatten, echt broers en zusjes, en toch, allemaal zo anders. Zowel uiterlijk, maar voor ons nog meer opvallend innerlijk zijn het 4 individu's. Onze 2 jongens zijn gek op elkaar. Als onze grote jongen met zijn kleine broertje over de speelplaats loopt, dan zie je echt: dat zijn 2 broers! En toch, een buitenstaander zal toch even moeten nadenken over de link tussen beiden: een kerel met een chocoladevel en een zwart kroezelkopje draagt een blond blank jongetje dat zich lekker tegen de grote jongen aan nestelt en brabbelend wijst naar alles om zich heen...
Tussen mijn 4 pagadders zitten, met hen spelen, naar hen kijken, geeft mij het grootste genot en een gelukzalig gevoel! Ik ben de grootste gelukzak ter wereld!

Hoe ze zijn, wat ze doen, hoe ze ineen zitten, zal wel duidelijker worden als ik meer schrijf. Langzaam aan zullen jullie weer kunnen over de schouder meekijken in ons gezin.

Tot gauw!

aftellen

Ik ben het een beetje beu... Ik wil heel graag het doel van 37 weken halen, begrijp mij niet verkeerd, maar ik ben het toch allemaal een beetje beu.

Ik zou zo graag lekker rond springen en genieten van de zomer! Lekker terrasjes doen, fietstochtjes maken in de zon, met de kinderen de speeltuin onveilig maken, heerlijk op reis gaan met de tent,... niks van: verplichte rust op de zetel of in bed (jaja, ik ben nu al liggend op mijn zij aan het tokkelen op de laptop) Ik hou me alsmaar voor: "Het is voor het goede doel! Blijven liggen jij!" Maar ik moet eerlijk zijn, ik stel me mijn zomers meestal net iets anders voor. We hopen hier dan ook op een heerlijke nazomer en 2 rustige baby's, zodat we nog kunnen gaan wandelen en lekker genieten op terrasjes terwijl we naar de kids kijken op de speeltuin.
De vakantie van grote beer ziet er dus ook net iets anders uit met een partner die verplichte platte rust houdt, hij had dan ook een onvoldaan gevoel gisteren avond na zijn weekje verlof en ik kon hem geen ongelijk geven... Vanaf ik 37 weken zwanger ben, heeft hij nog 2 weekjes verlof op staan én er komen nog 10 dagen vaderschapsverlof voor hem aan, ik gok dat het dan allemaal nét iets drukker zal zijn hier thuis! Net dan, eind aug/begin sept heeft hij eigenlijk veel minder tijd voor verlof wegens drukte op het werk. Het leven kan toch "gecompliceerd" zijn...

En toch, we gaan er voor! Nog 2 weekjes...

2010!

Het nieuwe jaar is weer volop begonnen, dicht bij onze beste vrienden! Gisteren hadden we een heerlijk feestje en deze morgen een gezellig ontbijt. Ik bleef in mijn pyjama zitten tot mijn zusje en haar lieve vriend onverwacht op bezoek kwamen deze namiddag. Fijn!

1 dingetje valt wat tegen, onze kleine piet-perluit voelt zich niet lekker. Haar mondje ligt open en ze krijgt blaasjes op haar duim (ze is zo'n lekker duimelotje) en rond haar mondje. Volgens grote beer kan het wel om de windpokken (waterpokken) gaan, straf dat ik het zelf niet door had! Nu ja, we zullen nog zien wat het wordt. Ze hangt, zeurt en klaagt over pijn in haar mondje. Ze sliep deze namiddag zo'n 3,5u, waarna ze heerlijk bij mama kwam doezelen (die ook dringend een dutje nodig had) om pas nóg een uurtje later samen op te staan. Ondertussen zit ze alweer bij papa op schoot naar Samson te kijken, met haar duimpje in de mond. Koorts heeft ze niet, eten doet ze amper, ze wil enkel water drinken. Ze wil wat Teejel in haar mondje en omdat ze zó ellendig is, gaf ik haar wat tegen de pijn. Ik zal wel zien wat het geeft, alleszins geen mooie start van 2010 voor haar.
Grote Piet-Perluit zat natuurlijk te laat in zijn bed gisterenavond en is een kleine brombeer, maar dat trekken we weer recht door op tijd z'n bed in te "gooien" deze avond!

En wij, wij hangen lekker thuis rond vandaag. Geen gedoe van familiebezoek, dat hebben we zelf afgeschaft sinds een paar jaar. We vonden er niks aan en een te groot gedoe na een veel te late avond...
Zondag een feestje bij mijn grootouders (jaja, die leven nog alle 4!) en bijhorende familie, morgen een kort bezoekje bij oma en opa (grote beer z'n ouders) om dan te gaan slapen bij moetje en vake (mijn ouders) om fris op het feestje aanwezig te zijn zondag.
En dan? Dan is onze vakantie alweer voorbij en begint het gewone leventje z'n gangetje. En om eerlijk te zijn, kijk ik daar best naar uit! Weer het gewone ritme en niet het gedoe van allerlei feestjes waardoor de kindjes uit hun doen zijn. 't Is toch iets hoor die kerstvakantie: ik kijk er altijd weer naar uit, maar eenmaal bezig vind ik het veel te druk en te donker...

Laat het nieuwe jaar maar starten en heel veel liefde en geluk brengen, voor iedereen! Wat onze grootste wens is, dat kunnen jullie wel raden, en toch... Eigenlijk wil ik gewoon geluk in ons gezinnetje, en we zien wel hoe dat loopt! (Nu ja, zo'n babytje(s) zou(den) ons natuurlijk wel heel erg gelukkig maken...)

3 dikke kussen en een knuffel voor iedereen die er wil!