20 weken en 3 dagen, of is het al iets meer?

Ik wil al de ganse dag bloggen, maar ik was druk-druk-druk! Ik kreeg gisteren een opdracht van mijn grote zus: kan jij, als je het ziet zitten, tegen morgenavond (want dan moet het op de post, voor sluitingstijd) 27 medailles/oorkondes maken? Ja, dat wou ik wel. Een creatieve uitdaging is altijd fijn! Het allerlaatste deeltje, het kaartje dat bovenop komt, daar zorgt ze zelf voor. Het deel eronder, de 2 schijfjes uit vilt, de lintjes, het knippen, het aaneen naaien en de speld om te bevestigen, mocht ik allemaal doen. Ik ben er van 9u30 tot 15u zoet mee geweest en ik heb er best van genoten! Ondertussen zit alles op de post en dankzij bijbetalen (op kosten van de zaak van mijn zusje natuurlijk...) hebben ze mij verzekerd dat ze morgen voor 11u het pakketje ontvangt! Ik ben nu alleen erg moe en mijn bekken/rug zijn aan het zeuren, maar hé, het was gewoon fijn om te doen!

Gisteren had ik niet veel tijd om aan de opdracht van mijn zus te werken, wij hadden 's namiddags een afspraak bij de gynaecoloog! We kregen de uitgebreide 20 weken echo. Uitgebreid was het zeker... We waren bijna anderhalf uur binnen! Gezien de vorige keer het neusbeentje van onze kleine jongen nog niet voldoende was aangelegd en dit soms een teken is van het syndroom van Down (verder had ze geen reden om hier aan te denken hoor, dus eigenlijk waren wij best gerust en als het zo was, dan was hij ook welkom hoor!) werd alles nóg eens extra gecheckt: de lengte van zijn armen en beentjes werden 2x gemeten, zijn hartje werd extra lang bestudeerd, zijn tenen en vingers werden verscheidene keren geteld en het aantal kootjes en de stand ervan werden met extra zorg bekeken (zo was er nog wel meer dat extra aandacht kreeg) Zijn neusbeentje had nu wel een normale lengte en er was geen enkel teken meer dat nog maar in de richting van het syndroom van Down doet denken! Hij werd dus helemaal goedgekeurd en liet ons duidelijk zien dat hij een jongetje is.
Daarna was het aan baby 2, ZIJ zat met haar poep gewoon op ZIJN hoofdje... Hij ligt onderaan, lekker op mijn blaas te duwen, maar voelt zich daar duidelijk prima.
Ja, je hebt het goed gelezen: het is een meisje! Ik ben zwanger van een jongen en een meisje! Voor mij en grote beer maakte het niet zo erg uit, maar ik ben zo blij voor kleine piet-perluit dat ze er ook een klein zusje bij krijgt. Kleine piet-perluit is gek op haar poppen en wie weet vindt ze in deze kleine zus een goed vriendinnetje voor later (kleine broer mag ook met poppen spelen hoor, maar ik vermoed dat de kans iets groter is met een kleine zusje...) Zij (kleine zus), maakt het ook goed. Alle organen waren goed aangelegd en waren, net zoals bij haar broertje, prima van grootte. Ze was lekker aan het bewegen en zit daar duidelijk goed.

Hun geschatte gewicht is nu voor kleine broer 370 g en voor kleine zus 410g. Ze zijn op dit moment al zo'n 25 cm lang. Uit het gemiddelde van alle metingen lijken ze eerder een dikke 21 weken dan 20 weken en 3 dagen (en ja, dat weten wij precies, gezien het ivf is natuurlijk...)
En dat nu allemaal samen maakt mij erg gelukkig: ze ontwikkelen zich allebei prima en ze liggen voor op de curve! (zodat ze, op het moment dat ze niet veel plaats meer hebben of te vroeg geboren worden, misschien toch al een kleine voorsprong hebben?!) Het steunt mij alleszinds in mijn besluit om vroeger te stoppen met werken, dat komt enkel ten goede van deze 2 kleine lieve schatten! Alle papieren werden ingevuld en sinds maandag zit ik dus echt thuis in ziekenverlof, het doet deugd.

We kregen ook een 3D beeldje mee van hun gezichtjes, ze zien er allebei echt anders uit! Knap hoe je dat al kan zien, al zijn ze nog zo klein. Als het mij lukt (met wat hulp van grote beer want ik deed dit nog nooit, maar voor alles moet er eens een eerste keer zijn, niet?), zet ik de "foto" van hun gezichtjes op mijn blog. Maar ik beloof dus nog niks...