Alweer een kort berichtje, want over een kwartiertje ten laatste vertrek ik alweer naar het ziekenhuis.
Alles gaat goed hier, ik ben nog ontzettend moe want de bevalling was zwaar... (lange arbeid, veel bloedverlies en geregelde bloeddrukvallen) Dat verhaal komt nog wel.
Onze allerkleinste piet-perluitjes doen het erg goed! A.yko weegt ondertussen alweer 2, 595kg en B.riek zit al terug boven zijn geboortegewicht en woog deze morgen na een heerlijk badje (dat ik vandaag voor het eerst zelf mocht geven!) 2,150kg. Ze liggen nu allebei in een verwarmd bedje en drinken samen lekker aan de borst. Ze zitten dan naar elkaar te kijken en vallen er op het einde heerlijk in slaap. A.yko drinkt enkel nog aan de borst (als ik er ben natuurlijk, want ik ga geen 8x per dag naar daar... ik ga slechts 2x, meer is niet haalbaar, en tussendoor krijgen ze afgekolfde melk. We zijn telkens zo'n 2u-2u30 bezig en onderweg, bovendien hebben we ook nog onze 2 andere lieve piet-perluitjes die nu ook veel aandacht verdienen!) B.riek heeft het nog erg moeilijk en drinkt weinig aan de borst, het vreet energie van hem. Hij krijgt daarna telkens nog even een flesje aangeboden en als dat niet lukt, krijgt hij verder zijn eten via een maagsonde. Zo kan hij eerst wat aansterken en uiteindelijk zal de borst wel volstaan in de toekomst!
We vroegen vandaag of ze een idee hadden wanneer ze naar huis zouden kunnen en het ziet er nu naar uit, als alles blijft lopen zoals nu, dat A.yko nog een week zal moeten blijven (zodat ze 37 weken oud is) en B.riek nog een 3-tal weken. Hij moet eerst aan zijn gewicht raken (ze mogen er pas naar huis als ze 2,600kg wegen) Nu ja, ik hou me altijd voor dat ze daar in goede handen zijn! Hen achter laten deed en doet nog steeds ontzettend pijn, ik heb al heel wat tranen vergoten... De hormonen razen nu nog regelmatig door mijn lijf zodat de tranen nog geregeld komen. Ze komen voor domme zaken (zoals het niet kunnen kiezen wat er 's avonds op tafel moet komen en een grote beer die vindt dat ik moet beslissen...), maar ook om het gemis van mijn kindjes. Wat is er fijner dan hen ruiken en ze heerlijk knuffelen?!
En voila, dat laatste ga ik nu weer eens doen!
PS: een foto komt zeker nog!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Dit is een zware periode die jullie moeten doorspartelen, met heel veel dubbele gevoelens, he! Enerzijds gelukkig dat ze er gezond en wel zijn, anderzijds het verdriet dat je ze moet achterlaten... Probeer toch zoveel mogelijk van die mooie momenten te genieten, al weet ik dat het soms heel moeilijk is!
BeantwoordenVerwijderenEn ik duim heel hard voor jullie dat je twee lieverdjes heel snel mee mogen naar huis!
Sterkte!
Dat moet moeilijk zijn... je kleintjes achterlaten in het ziekenhuis.
BeantwoordenVerwijderenMaar ze doen het super en binnenkort heb je ze lekker thuis, dat is toch ook belangrijk.
Probeer goed te rusten als je daar de kans toe ziet...
Nog eventjes.
Hoe gaat het nu met jullie? Hopelijk doen de kleintjes het goed.
BeantwoordenVerwijderenGefeliciteerd! MIjn dames zijn geboren met 37 weken en wogen 2580 en 2200 gram. Gelukkig dronken ze goed (ook borstvoeding) en mochten ze na 4 dagen al met mij naar huis. Gewicht zegt in die zin niet alles, wel leeftijd (37 weken) en drinktechniek. Wij deden de eerste dagen fingerfeeding omdat ik ze niet aan de fles wilde laten wennen. Succes. Hopelijk heb je ze alletwee snel thuis. Je hebt genoeg ervaring dus dat gaat vast lukken!
BeantwoordenVerwijderenHet is vandaag 18 augustus, ik hoop dat je je babytjes al thuis hebt :) en van ze geniet en van je andere kinderen.
BeantwoordenVerwijderenKLeintjes achterlaten is niet leuk, maar je hebt nog andere kindjes die jou echt wel nodig hebben, hé! Rust ook maar voldoende uit, want dat zal nodig zijn.
BeantwoordenVerwijderenProficiat, nog eens!