vrijdag 2 juli 2010

Mijn hoofd komt stilaan weer vrij!

Na afgelopen zondag is er heel wat gebeurd, ik heb mijn hoofd voorzichtig uit het zand gehaald ;-) Dankjewel voor jullie lieve aanmoedigende woorden, die hebben mij echt deugd gedaan.

Ik had besloten om er niet over te gaan praten, gewoon dat kan en kon ik niet, ook niet afgelopen week. Ik had het gevoel dat alles dan te veel rond mij zou draaien (omdat ik er overdreven emotioneel zou reageren), terwijl het eigenlijk allemaal niet om mij ging! Na een nachtje rust was ik dus erg blij dat grote beer mij behoed had voor een gesprek die zondag! Na dat nachtje rust was ik wel overtuigd dat ik het op een andere manier wou "aanpakken", hoe daar was ik nog niet helemaal uit. Eergisteren kreeg ik een mail met de vraag of ik aub via een brief/mail/gesprek, maakte hen niet uit hoe, toch even wou voor wat opheldering zorgen. Zo kon de betrokken lieve meid toch met een goed gevoel aan de vakantie beginnen, waar ze gewoon recht op had!
Zoals jullie weten, lukt schrijven mij redelijk ;-) en zo heb ik ook mijn eigen gedachten wat geordend! (Gelukkig bestaat er zoiets als tekstverwerking, zodat je volop kan schrijven en weer wissen waar nodig.) Uiteindelijk heb ik een mail gestuurd en dat deed gewoon goed. Er viel echt iets van mij af! De ontvangers waren ook blij met mijn verhaal en zien alles nu ook als voorbij en respecteren dat ik er nu, maar misschien ook nooit meer over wil praten. Zij willen ook liever dat het voorbij is en hebben een beetje hetzelfde gevoel hierover.

En zo raakt mijn hoofd stilletjes uit het zand! Nu kan ik mij weer met die 2 grote rondrennende schatten en die 2 kleine schatten in mijn buik bezig houden, en vooral van hun genieten! Al moet gezegd zijn dat ik een rustige week tegemoet ga, gezien die 2 grote piet-perluiten zo dadelijk voor een weekje naar zee vertrekken met oma en opa. Die rust zal goed doen, want met dit weer krijg ik toch stilletjes dikkere enkels en gaan liggen met die 2 rondrennende bengels is niet altijd zo evident...
Toch wil ik liever die 2 kleine schatten in mijn buik verder laten groeien, pasgeborenen laten afzien in deze hitte vind ik veel erger! Laat mij maar de last dragen, zodat zij niet vanaf het prille begin van hun leven moeten afzien!

2 opmerkingen:

  1. Zo zie je maar weer als je niet weet wat je met een probleem moet doen....gewoon er eerst maar een paar nachtjes over slapen en 'komt tijd, komt raad' en zo was het! Gelukkig maar! Nu lekker genieten van de rust en dat zal wel lukken als je weet dat je kindjes bij opa en oma genieten!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Blij te lezen dat het zijn plaatsje vind... geniet van de rust...

    en.. idd met de baby's liefst IN de buik.
    4 jaar geleden was ik pas bevallen en was het net zo een weer... 37 graden in de schaduw... dat was best wel zwaar (met een zuigeling die om de2u grote dorst heeft - en dat was er dan nog maar eentje)

    Hoeveel weken ben je nu intussen? Ben de tel wat kwijt

    BeantwoordenVerwijderen