Gisterenavond, toen de kindjes in bed lagen, werden wij plots heel hard opgeschrikt... Ik raak 's avonds normaal niet goed de trap op en moet het op mijn gemak doen, maar adrenaline doet nogal iets met je lijf hoor...
Wij (grote beer en ik) waren tv aan het kijken en tijdens een reclamepauze wilden we een heerlijk ijsje klaar maken (dat smaakt altijd, niet?) We hoorden een gil en keken elkaar aan. "Da's op tv", zegt grote beer. Enkele seconden nadien horen we opnieuw een nog veel hogere gil, gevolgd door onbedaarlijk huilen/schreeuwen/gillen... "Nee, dat komt van boven!" en hup, met z'n tweeën rennen we de trap op. Nog nooit zo hard gerend! Daar zit een klein meisje, helemaal in paniek en verward rondkijkend! Grote beer was eerst boven en heeft haar onmiddellijk in zijn armen, ze blijft huilen en schreeuwen. We krijgen haar gewoon niet gekalmeerd door lief en rustig tegen haar te praten, het is net of ze niet helemaal bij ons is. We besluiten haar mee te nemen naar beneden, waar ze op onze schoot, dicht tegen ons aan en in het licht tot rust kan komen. Ze heeft toch zo'n 10 minuten met wijdopen ogen zitten rondkijken, nadien kroop ze dicht tegen ons aan en wou weer gaan slapen. Ze vertelde niks, terwijl ze anders zo lekker kan kwetteren.
Ik vermoed dat ze eng gedroomd had, maar dan is het zo jammer dat ze dat nog niet kan vertellen en wij haar dus ook niet kunnen geruststellen. Ik heb haar dan maar 100 keer opnieuw verteld dat we ontzettend veel van haar houden en ze altijd bij ons mag blijven! (voor zo lang ze dat wil natuurlijk, tegen een puber van 16 klinkt zoiets misschien schrikwekkend?!)
Toen ik een uurtje later ging kijken, lag ze diep in slaap. Deze morgen was ze weer vrolijk aan het kwetteren en kwam onze kamer in gehuppeld om mama wakker te maken met een kusje.
Mama die was er niet zo snel van bekomen, deze morgen dwaalt het nog steeds door mijn hoofd. Tja, da's het lot van mama's zeker? Altijd bezorgd om hun kindjes?
En grote piet-perluit, die in hetzelfde kamertje slaapt als zijn zusje, zullen sommige zich afvragen? Tja, die hoorde natuurlijk niks en sliep lekker door...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ja dat is heel eng, en heel herkenbaar. Pinda heeft ook een flinke tijd last gehad van nachtmerries en wij houden ons hart vast wat de toekomst brengt want wij zijn beiden (nog steeds) hele heftige dromers die gerust een dag van slag kunnen zijn van een nare droom omdat die zo echt leek. Moet je nagaan wat een droom met zo'n kleintje doet. Niets leuk, kindjes die zo in paniek kunnen zijn.
BeantwoordenVerwijderenAch wat sneu is dat hè, als ze zo naar dromen en je weinig anders kan doen dan heel veel knuffelen. Maar 't komt ook weer goed uit want een moment om te knuffelen moet je nooit voorbij laten gaan! ;-)
BeantwoordenVerwijderenIk hoop maar dat ze niet vaker zo naar droomt!
Ik heb het ook al enkele keren meegemaakt met de kinderen en inderdaad... dat is zo schrikken (de kleinste deed dat zelfs eens toen hij nog maar een paar maanden oud was: griezelig)
BeantwoordenVerwijderenMaak je je er meer zorgen om omdat ze geadopteerd zijn, omdat ze misschien dromen over waar ze vroeger misschien mee geconfronteerd werden maar waar je zelf geen vat op hebt?
Ik hoop dat ze de komende nachten alleen maar blije dingen droomt, maar blijkbaar is ze het alweer vergeten.
Ergens is het ook wel weer grappig, dat ze zich na zo'n blijkbaar nare droom zo goed laat troosten en dicht tegen je aan wil kruipen. Dat zijn dan van die gezellige momentjes.
BeantwoordenVerwijderenMaar naar dromen is, zeker voor die kleintjes, heel eng. Want zin en onzin zijn nog zo moeilijk te onderscheiden. Hopelijk slaapt ze vannacht wél lekker door!
Wat eng! Hopelijk kom jij er snel boven!
BeantwoordenVerwijderen@Sabine: nee hoor, ik maak mij er niet extra zorgen om omdat ze geadopteerd is. Dat beseft ze volgens mij nog niet goed. Wij zijn er heel open over, maar dat feit heeft ze gewoon nog niet goed door. De grote broer weet dit wel allemaal, maar zij? Dat komt nog wel!
BeantwoordenVerwijderenIk maakte mij wel zorgen omdat ze zo extreem reageerde deze keer. Ze droomt wel vaker en wordt ook vaker huilend wakker, maar is dan veel sneller getroost dan deze keer. Ach, het heeft zich nog niet herhaald, afgelopen nachten sliep ze heerlijk door en was ze pas wakker rond 8u!