Eentonige dagen...

Ik zit ondertussen 2 weken thuis en begin er stillekes aan te wennen. Alleen had ik gehoopt zoveel te kunnen doen en da's dus niet het geval (nu ja, de reden dat ik thuis ben, is natuurlijk om het rustiger aan te doen...)

Hoe ziet mijn dag er dan uit? Ik sta op rond 7u om de 2 grote lieve pagadders klaar te maken om naar school te gaan. Ik heb 's ochtends altijd even tijd voor mezelf nodig voor de kindjes erbij mogen, gewoon even op mijn gemak wakker worden zonder hun lieve "ge-mama hier en ge-mama daar" en minder lieve geruzie... want ja, ook 's morgens begint dat al, vooral omdat kleine piet-perluit altijd zin heeft om aan de dag te beginnen en vrolijk aan het zingen is, terwijl grote piet-perluit een vreselijk ochtendhumeur heeft. Dus, rond 7u20 mogen zij ook uit hun bedjes (kleine piet-perluit houdt zich hier meestal niet zo goed aan, maar zit dan gewoon op het bankje naast mij in de badkamer een beker melk te drinken en wat te zingen of te kwetteren... ik geef toe dat ik er dan niet altijd bij ben met mijn hoofd en ze al eens iets moet herhalen als ze iets vraagt of vertelt waar ik moet op reageren) Dan start de rush hier en zorg ik om rond 8u30 op school aan te komen. Om 8u40 gaat de bel en rond 8u50 stap ik meestal terug mijn auto in. Ik zeg "meestal", want soms blijf ik wel iets langer kwetteren met de andere mama's. (ideaal voor mijn sociale contacten, want anders zou ik het contact met andere volwassenen toch wel ontzettend missen hoor!) Daarna doe ik wat noodzakelijke boodschappen en ga naar huis. Hier "rommel" ik wat, breng papieren in orde, lees mijn mails, struin eens door alle blogs en dan al laat mijn bekken weten dat het genoeg is! Stom hoor, maar meestal lig ik al in de zetel rond 11u... grrrrrrrrr, dus lees ik maar wat (da's dan wel weer een voordeel, daar maak ik anders veel te weinig tijd voor) 's Middags eet ik een boke en rond 13u-13u30 moet ik gewoon even slapen. Dat even duurt al snel een 2-tal uur... Ik moet mijn wekker zetten, anders slaap ik te lang en staat grote piet-perluit tevergeefs te wachten op school... Rond 15u40 vertrek ik naar school en pik er grote piet-perluit op, daarna rij ik naar de onthaalmoeder om er kleine piet-perluit op te pikken. Thuisgekomen eten we een 4-uurtje, ik speel met de kindjes of schrijf een blogje (zoals nu) en kook het avondmaal. We proberen om 18u te eten, zodat de kindjes op tijd hun bed in kunnen. Rond 19u15 liggen ze er meestal in (ja, ik weet het, ik heb geluk... het zijn echte slaapkoppen!) en daarna lees ik nog wat en babbel bij met grote beer. Rond 22u sleep ik mezelf de trap op (naar het einde van de dag toe gaat dat echt wat moeizamer dankzij dat bekken) en start mijn (hopelijk!) rustige nacht. (dat "hopelijk" is een utopie, en toch wens ik mezelf elke avond opnieuw een rustige nacht toe: draaien en goed liggen met een los bekken is echt geen pretje... bovendien is er volop actie in mijn buik 's avonds en 's nachts, wat natuurlijk wel erg fijn is maar soms ongelegen komt als er zo eentje continu op je blaas drukt...)

Zo zien mijn dagen er uit en eerlijk gezegd wou ik toch nét iets meer actie! Ik zou wat meer willen naaien en het al eens aankunnen om ergens op mijn gemakje heen te gaan. Maar momenteel vraagt dat of teveel energie of mijn bekken geeft zoveel last achteraf dat ik het niet meer doe. Nu heb ik toch besloten om eens na te kijken of ik er toch iets aan kan doen: ik heb deze morgen bloed laten prikken, eens kijken of mijn ijzergehalte voldoende is en of mijn schildklier niet in overdrive zit. Mijn bekken liet ik vorige week al onrechtstreeks behandelen door de voetreflexologe en dat voelt sinds het weekend al iets beter aan (gek hoor, hoe ze dat doet, mijn wetenschappelijk brein kan hier niet bij, maar het helpt wel)
Dus: deze week hoop ik toch iets meer te kunnen doen! Misschien dat ik begin te breien of zo, iemand een leuk ideetje? Het is geleden van toen ik 12 was dat ik dit gedaan heb, dus best wel spannend of ik het nog kan. Het is maar dat ik eens iets anders kan doen dan lezen. Dat het naaien tijdelijk minder is, daar heb ik mij al bij neergelegd (letterlijk ;-) ), maar ik wil wel creatief bezig blijven!

Ik zou het zo fijn vinden om een supertijd te hebben tijdens mijn zwangerschap... en dat moet ik er dan maar zelf van proberen maken, mét de beperkingen die er momenteel gewoon even bijhoren! (amai, dat kan ik nu wel zeggen, gelukkig dat ik afgelopen vrijdag niet blogde, dit berichtje had een gans andere toon gehad... de tranen hebben goed gebiggeld toen)