Stress, wat doe je er aan?

De afspraak voor de eerste echo ligt vast, 20 januari om 12u30, zodat grote beer van zijn middagpauze kan profiteren om even mee te komen en te genieten!

Stress heb ik wel, niet te doen! Ik word boos op mijn eigen, maar dat helpt dus niet... Mijn buik rommelt en rammelt dat het een lieve lust is (nee, geen diarree of zo, maar echt krampen en afzien) Gelukkig kent grote beer dit al een beetje en 's morgens als hij opstaat voor de kindjes (wat een luxe toch die vent van mij), brengt hij een heerlijk kersenpittenkussentje zodat alles wat tot rust kan komen voor ik mij uit mijn bedje sleep. Ik ben gewoon al ontzettend moe en een dutje 's namiddags, samen met kleine Piet-Perluit is geen optie, maar een echte verplichting.

De vroedvrouw, bij de gynaecoloog, is de enige die mij een beetje tot rust heeft gebracht afgelopen dinsdag. Ze zei: "Kijk, dat jij super gestresseerd bent, dat begrijp ik volledig. Daar heb je zelfs alle recht op na de vorige 2 keer. Maar, de eerste 12 weken zijn erg belangrijk voor de ontwikkeling en daar is alle rust bij gebaat en daar kan enkel jij voor zorgen. Waarom zou het deze keer fout lopen? Er is nooit een reden gevonden en je bloedwaardes waren schitterend. Wij gaan er hier van uit dat jij gezond zwanger bent en je dit zo zal blijven. Geniet van alles en neem je rust, luister naar je lichaam en ga er van uit dat het deze keer wel allemaal goed komt. Niet denken aan doemscenario's maar aan alle goede dingen. Wij duimen hier voor jou en ik ben zeker dat iedereen in je omgeving dit ook doet. Als er iets is, mag je altijd bellen en al is het om wat te zagen, we luisteren!" (wat een schat hé!)
Sindsdien probeer ik er echt voor te gaan en niet meer te piekeren. Alleen 's nachts hebben mijn darmen dat nog niet goed begrepen. Lichaam en geest hangen samen, toch? Ik ga er nu ook van uit dat alles goed komt en durf stilletjes plannen te maken: Zal het er eentje of twee zijn? Wanneer worden die allerkleinste pietperluitje(s) verwacht? Wat zou hun geslacht zijn? Wat zal hun naam worden? Grote beer mocht hier tot gisteren gewoon niet over praten, maar nu laat ik het toch stilletjes toe. En, ik geniet er eigenlijk wel van... We zien wel hoe het loopt, maar waarom zou het bij ons niet eens goed mogen gaan?

Ondertussen genieten we van vakantie en slapen grote en kleine piet-perluit uit tot 8u30! Wat een luxe, anders zijn ze er altijd rond 6u30 - 7u! 's Avonds in bed lukt ook redelijk, ze zijn alleen stikop van het spelen, het feesten met overdadig eten en de donkere dagen, maar wie heeft daar nu geen last van?

Ik ga nog wat naaien (mijn ventje zijn broek eens wat inkorten en een broche à la Polkadotjes proberen maken: http://polkadotjes.blogspot.com/2009/12/broche.html )

PS: hoe ik zo'n link naar een andere blog of site moet maken zoals velen doen in hun blog, laten jullie mij dat eens weten? ik heb niet zoveel zin om het nu uit te zoeken en ik ben zeker dat het zoiets makkelijks is eenmaal je het weet. Ik heb nu zin om te naaien! Merci!