zaterdag 22 mei 2010

Rustige morgen!

Deze morgen is het hier heerlijk rustig! Na een rotnacht met een maag die niet tot rust wou komen en een blaas die (te) vaak op springen stond, mocht ik uitslapen deze morgen en dat is echt een grote luxe!
Onze 2 piet-perluitjes gaan vanaf nu logeren bij oma en opa op vrijdag en komen pas terug thuis 's zaterdags rond 15u30! Toen bleek dat ik meer moest rusten, keek ik samen met grote beer eens na wat de zwaarste momenten zijn als ik een week bekijk: nou, dan is dat heel snel duidelijk: zaterdag... Grote beer volgt dan een regiecursus, hij vertrekt rond 8u15 en is pas terug thuis rond 15u. Ik gun het hem enorm, want hij wil al veel langer deze cursus volgen. Alleen is zaterdag gewoon druk met de enkele boodschappen die nog moeten worden gedaan, het grote badritueel dat er bijhoort op zaterdag (en kinderen houden nu eenmaal vast aan gewoontes) en de "verplichtingen" af en toe op vrijdag- of zaterdagavond die ik nog niet wil/kan missen. Gewoon teveel dus, vooral als je weet dat grote beer op zondag ochtend van 9u tot 13u weg moet naar de toneelrepetitie en ik er weer alleen voor sta... (gelukkig is die cursus afgelopen na 5 juni en is het toneeloptreden op 4 en 5 juni, daarna zijn de weekends er gewoon weer voor het gezin!) Deze morgen was het voor de eerste keer zover: sinds maanden mocht ik eens heerlijk uitslapen in een stil en rustig huis! Grote beer stond op tijd op en kwam mij nog een kusje geven vlak voor vertrek. Ik bleef heerlijk tot 9u30 in bed liggen, het laatste half uurtje met de radio op. Heerlijk op mijn gemakje wakker worden! De allerkleinste piet-perluitjes voelen volgens mij ook goed het verschil: normaal hebben ze geen kans om 's morgens lekker te bewegen wegens te drukke buitenwereld, deze morgen zijn ze al heel actief en trappelen in het rond! Fijn hoor. Ik zit ondertussen met een kommetje c.ornflakes en een kopje koffie voor de computer, lekker in mijn pyjama luisteren naar de radio. Zo dadelijk ga ik mezelf even verwennen met een lekkere douche, helemaal op mijn eigen tempo. Nadien ga ik enkele boodschappen doen, waaronder even de nieuwe stoffenwinkel binnenlopen, hier in het dorp... zo zonder kinderen, zal dat toch allemaal meer relaxt gaan!

Gisteren avond kwam ik tot een jammerlijke conclusie:
Toen de kindjes vertrokken naar oma stelde ik grote beer voor om van een avondje buiten zitten te genieten en even iets lekker te gaan eten, gewoon nog eens met z'n tweetjes! (allee, die allerkleinste piet-perluitjes gaan natuurlijk altijd "in het geniep" mee ;-) ) Mijn avondritueel is normaal op de zetel liggen omdat dat hetgene is wat ik dan het beste aankan gezien mijn buik dan zo zwaar wordt, mijn bekken meer gaat kraken en ik gewoon niet goed meer van plek kan. Maar ik had hier zoveel zin in en ik had echt goed gerust overdag! Het werd helaas de laatste keer, moest ik besluiten toen we al om 21u thuis kwamen... Ik kreeg gewoon harde buiken van de korte afstand van de auto naar een terrasstoel stappen, ik moest echt aan grote beer z'n arm hangen om verder te raken wegens een onstabiel bekken en ik kon geen goede houding vinden op zo'n (normaal best aangename) terrasstoel. Mijn maag liet het nadien ook afweten. Stom hoor!
Een moeilijke maar zo noodzakelijke conclusie dus: geen avondlijke uitstapjes meer... geen helpen tijdens het toneeloptreden van onze groep (ik speel niet mee dit jaar, grote beer wel zoals ik daarnet al zei, maar ik zorg wel voor het decor en tussendoor help ik dus bij de nodige wissels en zorg dat alles op de juiste plek staat op het juiste moment) Vanaf nu zijn de avonden verplichte "platte" rust op de zetel! Die harde buiken doen zo'n avond toch vergallen, vooral als je weet dat de oorzaak 'te druk' is... Maar zo lijkt mijn wereldje nog maar eens in te krimpen.
"Voorlopig" moet ik er zelf maar bij bedenken en denken aan de volgende zomer met 4 heerlijke kinderen om me heen! Dit jaar heb ik nog het recht (want ja, verplichte rust) om lekker in een zeteltje te liggen met een heerlijk boek of een breiwerkje, volgend jaar zal het daar iets te druk voor zijn...

Ik ga jullie laten, zodat mijn dag echt kan beginnen en ik kan doen wat ik allemaal zou willen doen zonder dat het teveel wordt!

Ach ja, die verbouwingen: het gaat goed! Er zijn al 2 kamertjes goed gevorderd en ze zijn groter dan ik dacht, er komt ook lekker veel licht binnen. Het worden echt fijne plekjes voor onze 2 grote pagadders! De electricien komt volgende week en nadien kunnen mijn neef en nonkel ze verder afwerken met gyproc. Daarna is er veel werk voor grote beer: plamuren en schilderen... Wordt vervolgd!

4 opmerkingen:

  1. Veel plannen zo te horen ;-)
    Leuk om te lezen dat het goed gaat met alle kindjes!
    En geniet maar goed van u rust, ge zult het wel nodig hebben...
    bedoel je de stoffenwinkel in Alken? Ben er gisteren ook geweest...

    Groetjes!
    x

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Nou geniet maar volop van je dag(en)! Eindelijk even de tijd helemaal voor jezelf!
    En tsjonge, wat is het balen dat je 's avonds niets meer kan. Het is voor een goed doel, tuurlijk. Maar inderdaad. Nu zou je er juist nog even van willen genieten.
    Misschien ergens de komende avonden samen thuis fonduen of gourmetten? Ook gezellig en dat kan in de luie stoel of liggend op de bank. Je geeft manlief instucties en laat het je aanreiken ;-).
    Sterkte meis!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat fijn dat je kindertjes naar opa en oma kunnen zodat je weer even je broodnodige rust krijgt! Ik hoop dat de babytjes nog lang blijven zitten waar ze zitten want ze zijn nog niet groot genoeg om al te komen hoor! Maar het is lastig om rust te nemen als je zelf van aanpakken houdt en je karakter zo anders is. Gelukkig weet je waar je 't voor doet!
    Nog 3, 4 maanden volhouden! Sterkte ermee!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, zo herkenbaar. Je wilt van alles, maar je lijf schreeuwt dat wat jij wilt niet zo'n goed idee is/was. En uiteindelijk betaal je daar achteraf dan de rekening voor.

    Doe maar lekker rustig aan! En wekelijks de groten even onderbrengen bij opa en oma is luxe! Even tijd voor jezelf, voor de kleine ukkepukjes en genieten van al dat getrappel. Het is voorbij voor je het weet, dus zolang je dat getrappel hoort: geniet ervan!

    BeantwoordenVerwijderen