Eindelijk jarig!

Ja, het gaat allemaal veel te snel...

Afgelopen donderdag werd grote Piet-Perluit 5! Hij telde al dagen af (eigenlijk al een maand, sinds de verjaardag van kleine Piet-Perluit op 12 augustus...) en toen was het zover: cadeautjes, cadeautjes en vooral dat ene allerbelangrijkste cadeautje van zijn peter... een auto met "astantsdediening" (wat een moeilijk woord ook) We hebben lekker gevierd, eerst samen met mama en papa, dan met oma en opa, daarna met zijn vriendjes en gisteren met zijn meter en peter. Als dat niet voldoende is?!

Ik moest ook denken aan zijn buikmama. Voor mij betekent zijn verjaardag op zich weinig. De datum waarop wij hem voor het eerst konden knuffelen en de dag waarop we thuiskwamen en iedereen ons stond op te wachten in Zaventem, zijn voor mij veel belangrijker. Dan krijg ik weer even kippevel. Die dagen vieren wij hier ook: de eerste ontmoeting vieren we lekker in het gezinnetje en op de verjaardag van de aankomstdag is iedereen welkom!
Wie zegt trouwens dat het wel echt zijn geboortedatum is? In Ethiopië is er namelijk geen geboorteregister en bij kinderen die op latere leeftijd in het weeshuis aankomen wordt een geboortedatum gegokt (soms vertellen de mama's iets, want in Ethiopië mag je ook je kind afstaan, dan is het zoiets in het genre van 'in die zomer dat het zoveel regende'. De leeftijd kan ook redelijk fout zitten doordat ze vb een erg slechte voeding kregen en er zo veel jonger uitzien dan ze eigenlijk zijn) Wij vermoeden dat zijn geboortedatum wel redelijk klopt. Bij zijn botleeftijd (ze maken een foto van de pols en vergelijken met foto's van een hele rij kinderen bij wie ze wel de leeftijd kennen) werd hij jonger geschat, maar dan zou hij wel erg groot zijn voor zijn leeftijd. Hij is 1 van de grootsten van zijn klas, terwijl hij toch al laat op het jaar verjaart. In Ethiopië is er een bevolkingsgroep die erg groot is, daar zal hij dus wel toe behoren. Volgens wat hij nu kan en hoe hij ontwikkelt, klopt de leeftijd van 5 jaar wel.

Ongeveer 5 jaar geleden was zijn buikmama aan het afzien en ik wist nog niks van zijn toekomstig bestaan en nog minder van het idee dat hij bij ons zou komen wonen! Wat ben ik zijn buikmama dankbaar! Volgens ons moet het een lieve mama zijn, want hij heeft zich erg vlot gehecht aan ons. Dit kan enkel als hij een mooie start heeft gehad! Hij was al 3 toen hij werd afgestaan, samen met zijn zusje die net 6 weken oud was en de hechting is vlot verlopen. Hij ontwikkelt zich normaal, alsof hij altijd bij ons is geweest (zo voelt het ook) Hij is een hele lieve jongen en mijn grote schat! Hij moet een erg moedige mama hebben, wie staat anders zijn kinderen af omdat ze zo een betere toekomst te geven? De meeste mama's zijn behoorlijk "egoïstisch" en willen zelf voor hun kinderen zorgen. Zo ben ik ook, ik zou ze nooit meer kunnen afstaan, die 2 lieve piet-perluiten!

Dankjewel lieve buikmama dat jij ons deze lieve grote en kleine Piet-Perluit schonk!